0
0
0
s2smodern

komiks1

komiks2
komiks3  

Jesteś miłośnikiem komiksów i posiadasz artystyczne zacięcie?

Możesz wykazać się w najnowszym konkursie!
Biorąc udział, musisz stworzyć pracę na temat: „Tydzień z życia gimnazjalisty”.
Technika dowolna. Pamiętaj, by narysować historyjkę na co najwyżej 5 stronach formatu A4.
Masz czas do 10 października. Opiekunami wydarzenia są Pani Małgorzata Szczepkowicz oraz Pani Martyna Zaradkiewicz.
Prace możesz składać w bibliotece szkolnej lub w sali nr 5.

 

Powodzenia!
Michał Borecki, Wojciech Kasperczyk, klasa 3a
Foto: Konrad Poniatowski, klasa 3a

0
0
0
s2smodern

krew2

17 września, w sobotę, na terenie Szkoły Podstawowej nr 113 odbyła się zbiórka krwi. Na miejscu dostałam piękną koszulkę z logo G34. Pani Aneta Hondowska przedstawiła cel akcji – zbieraliśmy pieniądze na defibrylator. Oddawanie krwi trwało od godziny 1000 do 1400. Chłopcy rozłożyli osiem stołów, przy których usiadły pielęgniarki, miały cztery stanowiska.

krew3

My, wolontariusze, położyliśmy na jeden stół prezenty (filmy, pączki, maskotki, joja, długopisy, koszulki i odblaskowe „coś”) dla tych, którzy okazali się na tyle odważni i cierpliwi, by podzielić się częścią siebie. Prosiliśmy, by wrzucili także drobny datek na defibrylator.

Na sali gimnastycznej pod opieką pielęgniarek trwały wstępne badania. Po skończonej akcji postanowiliśmy jeszcze zajrzeć na festyn, który odbywał się na boisku szkolnym. Uzbieraliśmy nieco pieniędzy. Towarzyszył nam Pan Robert ze straży miejskiej; odebrał od nas zebrane datki. Każdy miał uśmiech na twarzach, mimo że padał deszcz i wszyscy byliśmy mokrzy (chyba że ktoś miał przy sobie parasolkę :)). 

Faustyna Sputo, uczennica klasy 2c

Foto: Joanna Stępień, klasa 3a

0
0
0
s2smodern
  lekko

15 września o godz. 8.15 wybrani uczniowie klas 3 zebrali się przy pokoju nauczycieli wychowania fizycznego. Młodzież pod eskortą Pana Aleksandra Tomczaka dotarła na Stadion Olimpijski i wzięła udział w lekkoatletycznych zawodach. Na miejscu przywitali nas organizatorzy spotkania i medaliści z Rio 2016. Rozgrywki rozpoczęły się o 10:30. Uczestniczyli w nich także uczniowie szkół podstawowych i szkół średnich. Zawodnicy z naszej szkoły brali udział w biegach na 100m, 300m, 1000m i w sztafecie. Większość konkurencji opóźnił źle ładowany pistolet startowy, przez co zawody zakończyły się dwie godziny po czasie. Zawodnicy dali z siebie wszystko i mogą się nazwać zwycięzcami. Oby przyszłe pokolenia były tak samo sprawne, a może nawet i miały lepszą kondycję.

                                                                                     Piotr Helt, Michał Borecki, klasa 3a

0
0
0
s2smodern

tuw2 13 września minęła 122 rocznica urodzin Juliana Tuwima. Chyba każdy jako dziecko poznał jego wiersz „Lokomotywa”. Teraz jesteśmy nieco starsi, więc interesują nas inne utwory literackie, a taka "Lokomotywa” już nie w naszym guście. tuw1

Szukając innych tekstów tego poety, zwróciłam szczególną uwagę na jeden, który opowiada o mężczyźnie siedzącym na parkowej ławce. Artysta nadał zwykłym ludziom wygląd postaci niczym z „bajki”, mówi o Ławce Wyobraźni. Dzięki wyobraźni lirycznego bohatera, każdy może być bogatym królem świata. W szkolnej bibliotece znajdziecie kilka propozycji wierszy autora „Ptasiego radia”. Teksty te mogą poruszyć Wasze serca. Zachęcamy do przeczytania w czasie wolnym chociaż kilku wspaniałych wierszy Juliana Tuwima!!!

 

Izabela Szczepanik, klasa 1b
Małgorzata Markiewicz, klasa 1c

0
0
0
s2smodern

 

tuwim1 122 lata temu urodził się Julian Tuwima, syna Izydora i Adeli Tuwim. Czy znacie tego człowieka?

To polski poeta żydowskiego pochodzenia oraz tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej i łacińskiej. Podpisywał się ponad czterdziestoma pseudonimami, m.in. Oldlen, Schyzio Frenik, Roch Pekiński, Czyliżem, Atoli, przez całe życie nosił nieusuwalne, duże znamię na lewym policzku, tzw. myszkę. tuwim8

Cierpiał na zaburzenia nerwicowe (agorafobia, czyli lęk przed  przebywaniem na otwartej przestrzeni) i depresję, które ograniczały jego normalne funkcjonowanie, pracę. Przyczyn jego problemów zdrowotnych było kilka, m.in. słabość do procentowych trunków. Mały Julek z ul. Widzewskiej 44 na początku uczył się słabo i nie okazywał zainteresowania przedmiotami ścisłymi, zwłaszcza matematyką, przez co powtarzał szóstą klasę. Studiował prawo i polonistykę, ale ukończył jedynie po jednym semestrze. W 1911 przełożył na esperanto wiersze Leopolda Staffa. Dwa lata później Kurier Warszawski opublikował jego utwór ,,Prośba” - poeta podpisał się inicjałami St. M., poznanej w 1912 swojej przyszłej żony Stefanii Marchwiówny. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracował w Biurze Prasowym naczelnego wodza, Józefa Piłsudskiego. Wybuch II wojny światowej zmusił Tuwima do emigracji. Początkowo przebywał we Francji, by ostatecznie osiąść w USA, w Nowym Jorku. Do Polski wrócił w czerwcu 1946 roku i stał się osobowością chronioną, adorowaną i uprzywilejowaną przez ówczesne władze. Okrzyknięto go poetą państwowym. Zmarł w Zakopanem 27 grudnia 1953 na atak serca. Jeśli chcecie, możecie przysiąść na słynnej ławeczce Tuwima w Łodzi przy  ulicy Piotrkowskiej. Poezja Tuwima uważana jest za jedną z najtrudniejszych ze względu na częste gry słów.

Znane są też jego udane riposty: tuwim2 Pewnego dnia, pewien satyryk i autor tekstów publicystycznych, którego antysemickie poglądy były powszechnie znane, na jednym z przyjęć dla literatów, wzniósłszy toast, powiedział, co następuje: „Nie ma literatury polskiej bez Adama Mickiewicza, nie ma Adama Mickiewicza bez Pana Tadeusza, nie ma Pana Tadeusza bez Jankiela, niech żyje Tuwim”. W odpowiedzi na to poeta wzniósł kielich i odrzekł: „Nie ma literatury polskiej bez Adama Mickiewicza, nie ma Adama Mickiewicza bez Pana Tadeusza, nie ma Pana Tadeusza bez Jankiela, nie ma Jankiela bez cymbałów, niech żyje Nowaczyński”.

Julian Tuwim podobno mówił paniom z towarzystwa:

"Żałuję, że nie poznałem pani dwadzieścia kilo wcześniej.”
Ilja Erenburg wspomina, że śledzący go tajniacy, kiedy zobaczyli stojącego przy nim Tuwima,

Pełny dostęp po zalogowaniu